15 września 2026r. o godz. 10.00 – na rzymskim Kwirynale, w kościele św. Andrzeja, rozpoczęła się Msza Święta kończąca sztafetową pielgrzymkę z Wiednia do Rzymu. Od 4 lipca do 14 września pielgrzymi przeszli szlak, którym w XVI wieku wędrował św. Stanisław Kostka. Tak uczczono 300-lecie kanonizacji Patrona Dzieci i Młodzieży. Kilku katechetów pracujących w diecezji płockiej otrzymało możliwość uczestniczenia w tym podniosłym wydarzeniu. Takiego zaszczytu i wyróżnienia dostąpiłam również ja.
Liturgii przewodniczy kard. Gianfranco Ghirlanda SJ, były rektor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego. W koncelebrze był m.in. bp Szymon Stułkowski, bp Adam Bab z Lublina, kapłani naszej diecezji, a także związani z Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży w Polsce. Obecny był też ambasador Polski przy Stolicy Apostolskiej.
Kościół św. Andrzeja na Kwirynale został zbudowany w XVII wieku na zlecenie jezuitów, a zaprojektowany został przez Giovanniego Berniniego. W kościele znajduje się grób św. Stanisława Kostki, można też przy nim zobaczyć zrekonstruowany pokój z nowicjatu, w którym zmarł patron Diecezji Płockiej. Znajduje się tam znana rzeźba przedstawiająca św. Stanisława na łożu śmierci.
Od rzymskich katakumb, przez grób św. Stanisława Kostki i spotkanie z papieżem Leonem XIV, po Monte Cassino, Pompeje i Neapol. Diecezjalna pielgrzymka do Włoch, która rozpoczęła się 14 września, zakończyła się w sobotę 19 września, była nie tylko wędrówką do miejsc ważnych dla historii Kościoła, ale także czasem wspólnoty i pytań o własną drogę wiary i sens mojej pracy katechetycznej.
Wróciłam do Polski po kilku dniach intensywnej drogi, w której historia Kościoła spotykała się z osobistym doświadczeniem wiary. Od grobów apostołów, męczenników i świętych, przez miejsca związane ze św. Stanisławem Kostką, aż po modlitwę przy o. Dolindo – każdy z tych punktów stawał się okazją do zatrzymania się i spojrzenia na własne życie, a także wzbogaceniem mojej wiedzy, którą teraz – na lekcjach religii – mogę przekazać moim uczniom. Na Monte Cassino, gdzie spoczywają nasi dzielni żołnierze pozostawiłam biało-czerwone kotyliony wykonane przez naszych uczniów. To wyraz wdzięczności i pamięci naszej społeczności szkolnej, która wychowanie patriotyczne stawia na jednym z pierwszych miejsc.
Pielgrzymowanie nie kończy się bowiem wraz z powrotem do domu. Pozostają spotkania, modlitwa i pytania, które pojawiały się w drodze. – Najważniejszą wartością jest doświadczenie miejsc i spotkanie z drugim człowiekiem.
Katecheta Beata Sieklucka
